De kosten van thuiswerk: een gunst van wie aan wie?

De Standaard, vrijdag 22 mei 2020, p. 26-27

 

Moet de werkgever de thuiswerkkosten nu al dan niet vergoeden en, zo ja, tegen welk bedrag?

Wie bovenstaand artikel in De Standaard leest, komt daarover evenveel te weten als wie luistert naar een regeringsmededeling over de versoepeling van de lockdown: je kan met de informatie alle kanten op en iedereen heeft gelijk.

Is een vergoeding verplicht?

Neen, zegt Dirk Wijns, “Zo’n vergoeding is geen verplichting. Het is “een gunst” die sommige ondernemingen al vóór de coronacrisis toekenden aan personeelsleden die thuis werken.

O ja?

Structurele huisarbeid

Is sprake van “structurele” huisarbeid, d.w.z. zijn werkgever en werknemer overeengekomen dat de werknemer geheel of gedeeltelijk buiten het bedrijf werkt, dan moet de overeenkomst voor tewerkstelling van huisarbeiders melding maken van “de vergoeding van de kosten die verbonden zijn aan de huisarbeid” (art. 119.4, § 2, 4°, Arbeidsovereenkomstenwet).

Ontbreekt die vermelding, dan valt men eventueel terug op een bedrag dat bij collectieve arbeidsovereenkomst wordt bepaald. Is er ook geen cao-bepaling, dan is een forfaitair bedrag van tien procent van het loon verschuldigd als vergoeding van de kosten die aan de huisarbeid verbonden. De werknemer kan echter nog altijd met verantwoordingsstukken aantonen dat de werkelijke kosten hoger zijn dan tien procent van het loon (art. 119.6 Arbeidsovereenkomstenwet).

Occasionele huisarbeid

Maar ook als thuiswerk niet echt overeengekomen is, komt de werkgever er niet zomaar van af (althans juridisch niet).

Een van de algemene primaire verplichtingen van de werkgever bestaat erin “de voor de uitvoering van het werk nodige hulp, hulpmiddelen en materialen ter beschikking te stellen” (art. 20, 1°, Arbeidsovereenkomstenwet). Weliswaar geldt die verplichting maar “behoudens strijdige bepaling”, maar zij is wel degelijk de regel. In een hedendaagse invulling omvat die uit 1900 dagtekende formulering dat de werkgever in beginsel verplicht is te zorgen voor elektriciteit, verwarming (of koeling), internetverbinding, een laptop enz. wanneer de werkgever die nodig heeft om thuis te werken.

Doet de werkgever dat niet in natura, dan ligt het voor de hand dat hij daarvoor een vergoeding verschuldigd is. In die lijn heeft trouwens de socialezekerheidswetgeving het bijvoorbeeld over “de bedragen die de werkgever aan de werknemer betaalt ten einde zich te kwijten van zijn verplichting om arbeidsgereedschap of werkkledij te bezorgen of om te zorgen voor kost en inwoning, wanneer de werknemer ver van zijn woning tewerkgesteld is” (art. 19, § 2, 6°, Uitvoeringsbesluit RSZ-wet).

De werkgever is dus wel degelijk een vergoeding verschuldigd voor de kosten verbonden aan thuiswerk dat de werknemer moet verrichten.

Hoeveel moet die vergoeding bedragen?

Minimum?

Een euro per dag, symbolisch, noemt Dirk Wijns als voorbeeld. Blijkbaar stelt hij dat voorop om een minimum te hebben.

Maximum?

Want even verder is er sprake van maxima: 129,48 euro als het om een bureauvergoeding gaat, tien procent van het brutoloon bij telewerk, 20 euro voor gebruik van eigen internet en hetzelfde voor het gebruik van een eigen computer, aldus het artikel in De Standaard.

Zoals helaas vaak het geval is, worden arbeids-, socialezekerheids- en belastingrechtelijke regels hier door elkaar gehaspeld. De maxima waarvan sprake in De Standaard gelden voor de vrijstelling van socialezekerheidsbijdragen en de fiscale behandeling van de thuiswerkvergoeding die de werkgever toekent. Over het eerste lees je meer in nr. 16 van de jaargang 2020 van SoCompact.

Alles of niets

Arbeidsrechtelijk moet de werkgever de reële kosten verbonden aan thuiswerk dragen. De partijen kunnen daarover wel een overeenkomst sluiten en eventueel bedingen dat het een euro is. De door artikel 20, 1°, van de Arbeidsovereenkomstenwet toegelaten met de wet “strijdige bepaling” die zij bedingen, kan ook inhouden dat de werkgever de kosten helemaal niet moet vergoeden. Dat is dan een gunst die de werknemer aan de werkgever verleent.

 

Willy van Eeckhoutte

SoConsult houdt de zaken uit elkaar. Vragen daarover kan je hier stellen.

Je ontvangt dan een prijsopgave en een termijn. In geval van akkoord betaal je.

 

 

De kosten van thuiswerk: een gunst van wie aan wie?

De Standaard, vrijdag 22 mei 2020, p. 26-27   Moet de werkgever de thuiswerkkosten nu al dan niet vergoeden en, zo ja, tegen welk bedrag? Wie bovenstaand artikel in De Standaard leest, komt daar...

24 Mei 2020 | Lees verder

If we want to fly high, they have to go low

De Standaard vrijdag 15 mei 2020, p. 9   Dat loonsvermindering juridisch kan, wisten wij al. Dat dit in de praktijk ook gebeurt, eveneens (zie WikiSoc 13 december 2012). Dat is op zich niet onwet...

15 Mei 2020 | Lees verder

Zeg nooit mutualiteit tegen een ziekenfonds

De Morgen, dinsdag 5, en De Standaard, maandag 4 mei 2020, respectievelijk p. 4 en 5   Zeg nooit mutualiteit tegen een ziekenfonds. Het is geen vers product en zet het dan ook niet "in promo". Ze...

08 Mei 2020 | Lees verder

Gaan de werkgeversbijdragen viraal?

De Standaard dinsdag 28 april 2020, p. 9   Het coronavirus erkennen als een beroepsziekte zou de werkgever doen opdraaien voor de kosten in plaats van de sociale zekerheid, aldus het ABVV. Ja? E...

28 April 2020 | Lees verder

WIKISOC blog

"harde" juridische commentaar bij de sociaalrechtelijke actualiteit

 

WAT? WX5 (WWWWW)

Wij Willen Wettelijke Waarheden Weten

De media verspreiden voortdurend informatie die rechtstreeks of onrechtstreeks juridisch is.

Wikisoc speurt naar nieuwsmededelingen met sociaalrechtelijke informatie die vragen oproepen (en probeert die vragen te beantwoorden).

 

VOOR WIE?

Voor de (al dan niet eeuwige) student en voor al wie (minstens voor een stukje) leeft om te leren, zoals de auteur.

 

INTERESSEERT WikiSoc U?

Teken dan in via een van de volgende kanalen. Het kost niets en u en ik steken er iets van op.

 Archief

SoConsult is ook...

Gratis inschrijven op WikiSoc

>